logo

Herfstwandeling Vincent Moll

Metselaar in beeld

Lucienne 1

 

Metselaar in Beeld – Lucienne Tomesen

Wie ben je en wat doe je?
Mijn naam is Luciënne Tomesen. Van huis uit ben ik jurist, filosoof, docent 1e graad en schrijver. Sinds 2004 illustreer ik ook prentenboeken.
Met kinderen werk ik al heel lang, sinds 1999: zowel in de kunsten, het onderwijs, bij natuurorganisaties (Jac. P. Thijsse’s Hof, KNNV, IVN) als in de kinderopvang. Mijn werk is zeer afwisselend en daardoor voelt het ook niet als veel of druk. Met jonge kinderen werken, is echt mijn ding. Ik vind het fantastisch en heb er ook een zeker talent voor, zegt men.
De muzikale prentenboeken uit de bekroonde serie De 4 jaargetijden die ik samen met de bekende componist en musicus Guy Renardeau heb gemaakt, zijn voor mij de spil waar al mijn projecten voor en met kinderen omheen draaien. (Van deze serie zijn de afgelopen jaren duizend muziektheatervoorstellingen gespeeld en zes TV films gemaakt.) 
Bron van inspiratie voor Guy en mij is de natuur in de eigen leefomgeving. Hoewel ik uit het zuiden van het land kom, ben ik verliefd op de zee en de duinstreek. Mijn favoriete stukje natuur is de AWD (Amsterdamse Waterleiding Duinen). De biodiversiteit in dit natuurgebied is de grootste van heel Nederland! Het gebied reikt van Noordwijk tot Aerdenhout. Er mogen geen fietsers komen. Je mag er alleen wandelen. En struinen! Geweldig!
In december 2013 dient mijn boek Buiten sneeuwt het, Dagboek Kinderopvang af te zijn. Op dit moment zit ik dus veel te schrijven. Er komen ook illustraties in te staan, dat is nog een klus want over één illustratie doe ik een aantal dagen. De hoofdpersoon in het boek, Jet, is schrijver en onderzoeker. Ze is nieuwsgierig naar het wel en wee in de kinderopvang en besluit er een tijdje te gaan werken. Door de ‘creatieve’ en ‘groene’ ogen van Jet wordt de lezer een kijkje achter de schermen gegund.
2014 is uitgeroepen tot het jaar van de Groene Kinderopvang. Buiten sneeuwt het komt begin 2014 uit bij uitgeverij APOLLO kids. Bij het boek zit de DVD film Speel met mij.

Wat was jouw motivatie om je aan te sluiten bij Groen Cement?
Ik maak me al dertien jaar sterk voor kind en natuur. Dat doe ik via mijn muzikale prentenboeken, cd’s, films en voorstellingen. Vooral muziek is een geweldig medium. Met bijvoorbeeld het lied Bijtje hebben we miljoenen kinderen bereikt. Via de muziek en ook via de poëzie en prenten worden kinderen op speelse manier betrokken bij de natuur. Diezelfde kinderen zie ik trouwens terug in Thijsse’s Hof, alwaar een (zeer mooie) bijenkast staat met echte bijen. Ik leer ze dan ter plekke het onderscheid tussen een bij en een hommel. Kunst leidt naar de natuur en weer terug.

Wat maakt Groen Cement nuttig en of noodzakelijk?
Toen ik las over Groen Cement ben ik onmiddellijk lid geworden. De afgelopen 13 jaar stond ik binnen de reguliere kinderopvang vaak alleen als het ging om natuur. Kennis en ruimte om actief te zijn in de natuur waren er vrijwel niet tot 2012. Dat is een van de redenen waarom ik zo graag binnen de thuisopvang werk. Bij een gezin thuis heb ik veel meer vrijheid. En van die vrijheid maak ik gebruik, nou en of (Lees maar in Buiten sneeuwt het). Kinderen en zeker ook de ouders vinden het overigens geweldig wat ik doe. Ik krijg zoveel aanvragen dat ik wachtlijsten hanteer. Haha. Gelukkig begint sinds 2012 het kinderopvangmanagement in de gaten te krijgen dat natuur een item aan het worden is. Er is overigens wel nog steeds een tekort aan mensen die een pedagogische opleiding hebben en een ‘groen’ diploma. Het is meestal of of. Ik ben nog steeds een van de weinigen die beide heeft. En dan nog die +, hè. Natuur+. Want dat vind ik wel belangrijk, dingen maken (het liefst projectmatig en op het ritme van de seizoenen). Kunst en natuur zijn voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Heb je als persoon en of ondernemer ook baat bij het netwerk van Groen Cement?
Jazeker. Ik vind het leuk om kennis uit te wisselen en om te weten waar anderen mee bezig zijn. Ik houd van samenwerken en hoop er leuke samenwerkingsprojecten uit te halen.

Hoe zie jij Groen Cement in de toekomst?
Als een stichting die kind en natuur verbindt. Zowel binnen de reguliere kinderopvang als binnen de thuisopvang.

Heb jij een mooie, eigen persoonlijke ervaring met/in de natuur die je wilt delen met de lezers?
Ik heb er ontelbaar veel, omdat ik al sinds 1999 met kinderen de natuur in trek. In Jac. P. Thijsse’s Hof in Bloemendaal komen elk seizoen duizenden kinderen (groep 6) van scholen uit de regio Kennemerland. De kinderen lopen een speurtocht en moeten allerlei opdrachten uitvoeren. Een van de opdrachten was een keer: vraatsporen. Er lag een dennenappel en ze moesten proberen te ontdekken of die was aangevreten door een eekhoorn of een muis. Bij het woord ‘eekhoorn’ kwamen allerlei lieve verhalen los, maar bij het woord ‘muis’ begonnen een paar meisjes, juffen en moeders te griezelen. Opeens hoorden we geritsel tussen de bladeren… Afgaand op het geluid zag ik tussen de bladeren twee grote, bruine ogen. Zachtjes sloop mijn groepje naderbij. Nou, we hebben er geloof ik wel tien minuten gestaan. Ik dacht aan de woorden van Thijsse: “Niet het vele is goed maar het goede is veel.” Dit groepje kinderen had niet alle vragen ingevuld, omdat ze daar geen tijd meer voor hadden. Maar de ervaring van het zien van een bosmuis die knabbelt aan een dennenappel zullen ze nooit meer vergeten. En het onderscheid tussen de vraat van een muis en een eekhoorn ook niet. En de meisjes, moeders en juffen die griezelden van muizen… die waren door de aanblik van dit snoezige diertje niet meer bang.

Wat zou je ouders en verzorgers willen meegeven?
Geniet samen met de kinderen van de kleine dingen. Kijk eens omhoog naar de wolken. Voel de wind in de haren. Voel de zon op je gezicht. Ruik eens in het voorbij gaan aan een bloem. We krijgen elke dag zoveel gratis. Een mens heeft eigenlijk niet veel nodig om gelukkig te zijn. Tip: fiets of wandel heel vaak dezelfde route dan ga je vanzelf de details zien en de verschillen. We maken verre reizen en zien de bloem die voor onze voeten bloeit niet.

Meer over Lucienne Tomesen op Groen Cement klik [hier]